Since varied ang age ng members ng MV, let us share our own recollection of how Marikina looks like when we were still young...

I can still recall the public market as being so muddy (yung kulay black talaga na putik), i don't know how it's called... wala pang bubong noon, maraming vendors na nakakalat sa kahit saang street sa loob ng market...

yung river naman, mababaw pa that time... yung kahit nasa gitna ka na hanggang bewang pa rin yung water tapos sa tabi ng ilog ang daming mga tanim na fruits and vegetables...

Hmmm... nung kabataan ko ang lagi ko lang tanda yung sa lugar lang namin.... dun lang kasi umiikot ang mundo ko.

Nakapunta na rin naman me sa public market dito sa bayan at grabe nga ang putik at sikip dahil sa mga vendors kung saan-saan..

Nung bata ako ang pinakapaburitong nakikita ko noon dito sa bayan yung mga puno sa Freedom Park at yung ibat-ibang kulay ng Bandera sa Tambay kay Lim, lagi kong tinitignan yun ng may galak..

t!

nakalimutan mong ilagay yung ang lupet ng macoleeeet! wag seryosohin nakamamatay! lolz!!!



hmmmmm palengke lang din natatandaan ko nun at ganun din ang naaalala ko. ang jp rizal nun ay aspaltado lang na may lubak lubak

ako naalala ko lang nung kabataan ko e..
dineclare na city ang marikina...
may tiangge sa ilog kapag xmas time...
katatayo lang ng marquinton noon at meron nang blue wave mall - wow...
tapos ginagawa yung marikina diagnostic center...


all so current... BATA PA PO AKO! hahaha

bata??? batang isip po ba? hehe

ganun po talaga buhay mr. derek..

ah yung baby mo to no?

nung bata pa ako natandaan ko ang street namen hindi pa sementado tapos exposed ang canal. pero pag umuulan hanggang tuhod ang baha pero malinaw ang canal kaya masarap gumawa ng rubber boat na gawa sa tsinelas. hindi ako masyado makalabas ng bahay noon kasi merong baklang mag bobote na gusto ako kidnapin kada dadaan sa street namen.

sa umaga naman laging dumadalaw si Mang Butch para kumuha ng kanin baboy tapos makipag kwentuhan sya sa mga kamag anak ko sa compound. uso din dati yung nag lalako ng mga gulay at sariwang isda at mga talangka (humihingi ako ng isang buhay na talangka para paglaruan sa timba. hehe)

pag dumadalaw kami sa kamag anak namen sa palengke nahihirapan ako lumakad sa putik.
parang divisoria ang Marikina market nun sa dami ng vendors.

kahit pa malaki ang pinagbago ng marikina ngayon minsan nasasagi sa isip ko ang simple ng pamumuhay noon. lalo na pag fiesta ng sto. nino. malaking bilang din ng tao ang nawala sa Marikina magmula nang maging syudad. masaya ako at kahit papaano meron akong maikwento sa mga magiging apo ko. i kwento ko sa kanila mga kwento ng mga matatandang Marikenos na nakilala ko pati ang experience ko sa Marikina mula pagkabata.